Παράξενος Ελκυστής

Απόψε, σε έναν ελάχιστο φόρο τιμής στο έργο του Béla Tarr, με όχημα τη μουσική του Mihály Víg να οργανώνει αυτήν την κατάδυση στην άβυσσο της ανθρώπινης ψυχής, ακούμε επιλογές από τον δίσκο του 2001 με τις μουσικές από την φιλμογραφία του, στο πλαίσιο της συνεργασίας τους από το 1983 έως το 2001.

Απόψε ο παρΑξενος_ελκυστΗς αφουγκράζεται το ψυχρό κάλεσμα της κακοκαιρίας των ημερών, εγκολπώνοντας τη βραδύτητα του χειμώνα˙ πλαισιωμένος από τους ήχους των Kate Soper/Quince Ensemble, Terry Jennings/Nicolas Horvath, Michelle Moeller και Anat Spiegel

Απόψε ο παρΑξενος_ελκυστΗς αφουγκράζεται τη διαύγεια μιας χειμωνιάτικης νύχτας, όπως αυτή αναδύεται σε μια μουσική συνάντηση και συμπυκνώνεται στην Ιαπωνική έννοια "sae": μια μορφή σαφήνειας που δεν διεκδικεί διάρκεια – μια στιγμή ακουστικής εγρήγορσης. Πλαισιωμένος από τους ήχους των Mitsuko Nemoto, David Toop/Akio Suzuki/Lawrence English και Yoshikazu Iwamoto/

Το "A" Trio εμφανίζεται αύριο το βράδυ στο ίδρυμα Θεοχαράκη, στο πλαίσιο του φετινό μουσικού προγράμματος ΗΧΟΧΡΩΜΙΕΣ - ένα πρόγραμμα που αναδεικνύει τη βαθιά και δυναμική σχέση ανάμεσα στη μουσική και την εικαστική χειρονομία. Με αφορμή αυτήν την εμφάνιση, απόψε ο παρΑξενος_ελκυστΗς κάνει μια κατάδυση σε ήχους που προέρχονται από τον Λίβανο σε μια συνομιλία ριζωμένη στον τόπο αλλά ανοιχτή στον μετασχηματισμό. Πλαισιωμένος από τους ήχους των Zad Moultaka/ Fadia El-Hage, Ulver/Tromsø Chamber Orchestra και Farah Kaddour/ Marwan Tohme.

Απόψε ο παρΑξενος_ελκυστΗς ταξιδεύει μέσα από ήχους της φύσης και των δρόμων του Καράκας στην αυτοσχεδιαστική μουσική και ποίηση μιας συλλογικότητας που αναπαριστά την τέχνη ως πύρινη διαδικασία μεταμόρφωσης και απόκρυψης — ένα ignis noster όπου ήχος και λόγος υποδύονται, καθαρίζουν και αναγεννούν την ψυχή και την ύλη σε αέναα μεταβαλλόμενα τοπία δημιουργικότητας. Πλαισιωμένος από τους ήχους των Insólito UniVerso, Adina Izarra, Robert Gregory/Gustavo Matamoros, Andrés Levell και Soledad Bravo.

Απόψε ο παρΑξενος_ελκυστΗς, με όχημα την ηλεκτρονική μουσική της δεκαετίας του ‘80, διασχίζει τους υδάτινους δρόμους του μεγαλύτερου ποταμού της Βενεζουέλας, συναντώντας ίχνη αυτόχθονων πολιτισμών, τελετουργιών σαμάνων και κοσμικής αστρόσκονης - σε ένα μουσικό ανάλογο του Μπολιβαριανού οράματος. Με τους ήχους των: Harry Belafonte, Angel Maria Landaeta/Antonio Lauro/Adam Holzman, Yu Lin Humm, Jean-Claude Roché, David Toop, Marlos Nobre/Coro Cervantes, Oswaldo Lares, Ofrenda, Vytas Brenner, Vinicio Adames και Simón Díaz.

Στην πρώτη μας συνάντηση για το νέο έτος 2026, ο παρΑξενος_ελκυστΗς διερευνά τον τρόπο του χρόνου˙ υπενθυμίζοντας ότι ο χρόνος, όσο αναγκαίος κι αν είναι, παραμένει μια κατασκευή — την οποία η τέχνη μπορεί, αθόρυβα αλλά επίμονα, να αποσταθεροποιεί. Με τους ήχους των Bert Jansch, Annelies Monseré, Vittorio Zago, Sylvie Courvoisier & Wadada Leo Smith και Daniel Avery & Alessandro Cortini.

Στην τελευταία συνάντηση για το 2025, ο παρΑξενος_ελκυστΗς ολοκληρώνει μια ανασκόπηση στις μουσικές που κυκλοφόρησαν μέσα στην χρονιά. Δίσκοι που ξεχώρισαν, αλλά δεν βρήκαν τη θέση τους στις θεματικές μας εξερευνήσεις˙ δίσκοι που, με θεώρηση υποκειμενική και ενίοτε αντικειμενική, και χωρίς ιεράρχηση, ανήκουν στα καλύτερα ακούσματα της χρονιάς που πέρασε.

Στις τελευταίες μέρες του χρόνου, ο παρΑξενος_ελκυστΗς κάνει μια ανασκόπηση στις μουσικές που κυκλοφόρησαν μέσα στην προηγούμενη χρονιά. Δίσκοι που ξεχώρισαν, αλλά δεν βρήκαν τη θέση τους στις θεματικές μας εξερευνήσεις˙ δίσκοι που, με θεώρηση υποκειμενική και ενίοτε αντικειμενική, και χωρίς ιεράρχηση, ανήκουν στα καλύτερα ακούσματα της χρονιάς που πέρασε.

Απόψε ο παρΑξενος_ελκυστΗς, παραμονή της παραμονής των Χριστουγέννων, τη στιγμή κατά την οποία το άυλο γίνεται υλικό χωρίς να χάνει τη θεϊκή του φύση και ο Λόγος του κυρίου ενσαρκώνεται, αφουγκράζεται την Γλώσσα των Αγγέλων, με πυρήνα το έργο της θρησκευτικής ηγέτιδας του 12ου αιώνα Hildegard von Bingen. Με τους ήχους των Vox Silentii, Jennifer Walshe, Laura Steenberge/ Rebecca Lane, Emily D’Angelo, Laura Cannell, Larum, David Torn, Okkyung Lee, Bill Orcutt και Barbara Hannigan/Bryce Dessner/Katia & Marielle Labèque/David Chalmin.

Η Βασίλισσα του Χειμώνα στην Ιρλανδική και Σκωτσέζικη παράδοση, είναι μια θεότητα παλαιότερη από τις εποχές: δημιουργός βουνών, απόκρημνων γαιών και σιωπηλών τοπίων. Εκείνη που φέρνει και διατηρεί τον χειμώνα. Με ένα μάτι μόνο, δέρμα γαλάζιο σαν τον πάγο και μαλλιά λευκά σαν το χιόνι που προσκαλεί. Είναι η θεά της φθοράς, της μνήμης και της αναμονής.

Το "Glass House" του Philip Johnson είναι ένα εμβληματικό έργο του μοντερνισμού: χτίστηκε στο Connecticut το 1949 και αποτελεί προσωπικό μανιφέστο του αρχιτέκτονα για τη σχέση ανάμεσα στον άνθρωπο και το περιβάλλον του.

Ο Ρωμαίος ρήτορας Μάρκος Φάβιος Κοϊντιλιανός στη 12τομη Ρητορική Αγωγή του (Institutio Oratoria) ορίζει την Anthimeria ως ένα σχήμα όπου ένα μέρος του λόγου τίθεται στη θέση ενός άλλου˙ μια λειτουργική μετατόπιση, στη γλωσσολογία, που σε εννοιολογικό επίπεδο μπορεί να περιλαμβάνει τον μετασχηματισμό μορφών, υλικών ή μέσων, δημιουργώντας νέες σημασίες και λειτουργίες.

Απόψε ο παρΑξενος_ελκυστΗς διερευνά την διαφάνεια του γυαλιού, σαν μορφή ευθραυστότητας αλλά και θεμελίωσης της ενσώματης αντοχής˙ μια κατάσταση της ύπαρξης που συμπυκνώνεται ποιητικά στον στίχο της Yoko Ono «εποχή του γυαλιού». Το γυαλί λειτουργεί σαν εσωτερικό πρίσμα: ένα σημείο όπου το φως που...

Τη νύχτα που συμπληρώνονται 45 χρόνια από τη δολοφονία του John Lennon, ο παρΑξενος_ελκυστΗς, με αφετηρία τους στίχους της Yoko Ono για τις εποχές του χρόνου και τις υπαρξιακές τους ποιότητες, διερευνά τον χειμώνα της επιμονής. Στην εικόνα, το εξώφυλλο του δίσκου της Yoko Ono "Season Of Glass": μια εικόνα που μας φέρνει αντιμέτωπους με την ωμή πραγματικότητα του θανάτου του, σε μια δυνατή και αμφιλεγόμενη δήλωση για τη θλίψη, τη βία και την αλήθεια - και ένα σύμβολο για την ευθραυστότητά της ζωής.

Ο εσωτερικός χώρος Weltinnenraum ως δομής αυτοσυγκρότησης αναδύεται στον Ρίλκε κυρίαρχα στις «Ελεγείες του Ντουίνο»˙ ίσως το πιο ώριμο έργο του, στο οποίο θα εστιάσουμε απόψε, με αφορμή τα 150 χρόνια από την γέννησή του. Διαβάζοντας αποσπάσματα από τη μετάφραση της Μαρίας Τοπάλη για τις εκδόσεις Πατάκη.

Στις 4 Δεκεμβρίου συμπληρώνονται 150 χρόνια από την γέννηση του Ρ.Μ. Ρίλκε. Στην πρώτη μας συνάντηση για τον Δεκέμβριο, στην ημερολογιακή έναρξη του χειμώνα, διερευνάμε ηχητικά τον «εσωτερικό κήπο» του Ρίλκε, αντιπαραβάλλοντας τις μελοποιήσεις της Sheldon με απαγγελίες από το έργο "Be Earth Now": μια ηχητική ανάγνωση του «Βιβλίου των Ωρών» του Ρίλκε από τις διδάκτορες και μεταφράστριες του: την φιλόσοφο Joanna Macy και την περφόρμερ Anita Barrows.

Αυτήν την εβδομάδα ο παρΑξενος_ελκυστΗς αποχαιρετά ημερολογιακά ένα φθινόπωρο που μοιάζει να μην ήρθε ποτέ˙ ταξιδεύοντας απόψε στα εσωτερικά τοπία και τα νυχτερινά χρώματα του φθινοπώρου, σε μια πρόσκληση να σταθούμε μπροστά στη φθορά και να αναγνωρίσουμε την ομορφιά της ύλης που αποσύρεται. Πλαισιωμένος από τους Joan La Barbara, Macie Stewart. Geοrge Kentros, Mattias Petersson, Sandy Denny, Glacis και William Parker/Lisa Sokolov.