Όλα τα Πρωινά του Τρίτου / Αισθηματική Αγωγή

Πρωινά, Τρίτο, 8.00 και το πρώτο πράγμα που κάνω φτάνοντας στο Λονδίνο είναι να μπαίνω στο Hyde Park και να επισκέπτομαι το άγαλμα του Πήτερ Παν. Είχα πάντα πολύ μεγάλη συμπάθεια στον χαρακτήρα αυτόν του Τζέιμς Μάθιου Μπάρι, τόσο γιατί μπορεί να πετάει όσο και γιατί αρνείται να μεγαλώσει. Κι έτσι όπως μοιάζει ...

Πρωινά, Τρίτο, 8.00 και το πρώτο πράγμα που κάνω φτάνοντας στο Λονδίνο είναι να μπαίνω στο Hyde Park και να επισκέπτομαι το άγαλμα του Πήτερ Παν. Είχα πάντα πολύ μεγάλη συμπάθεια στον χαρακτήρα αυτόν του Τζέιμς Μάθιου Μπάρι, τόσο γιατί μπορεί να πετάει όσο και γιατί αρνείται να μεγαλώσει. Κι έτσι όπως μοιάζει ...

Πρωινά, Τρίτο, 8.00 και το πρώτο πράγμα που κάνω φτάνοντας στο Λονδίνο είναι να μπαίνω στο Hyde Park και να επισκέπτομαι το άγαλμα του Πήτερ Παν. Είχα πάντα πολύ μεγάλη συμπάθεια στον χαρακτήρα αυτόν του Τζέιμς Μάθιου Μπάρι, τόσο γιατί μπορεί να πετάει όσο και γιατί αρνείται να μεγαλώσει. Κι έτσι όπως μοιάζει ...

Πρωινά, Τρίτο, 8.00 και το πρώτο πράγμα που κάνω φτάνοντας στο Λονδίνο είναι να μπαίνω στο Hyde Park και να επισκέπτομαι το άγαλμα του Πήτερ Παν. Είχα πάντα πολύ μεγάλη συμπάθεια στον χαρακτήρα αυτόν του Τζέιμς Μάθιου Μπάρι, τόσο γιατί μπορεί να πετάει όσο και γιατί αρνείται να μεγαλώσει. Κι έτσι όπως μοιάζει ...

Πρωινά, Τρίτο, 8.00 και το πρώτο πράγμα που κάνω φτάνοντας στο Λονδίνο είναι να μπαίνω στο Hyde Park και να επισκέπτομαι το άγαλμα του Πήτερ Παν. Είχα πάντα πολύ μεγάλη συμπάθεια στον χαρακτήρα αυτόν του Τζέιμς Μάθιου Μπάρι, τόσο γιατί μπορεί να πετάει όσο και γιατί αρνείται να μεγαλώσει. Κι έτσι όπως μοιάζει ...

Πρωινά, Τρίτο, 8.00, είναι πολύ νωρίς το πρωί κι αντί να είμαι ήδη στο Ραδιομέγαρο και να μαζεύω τις σημειώσεις και τις ηχογραφήσεις για την πρώτη εκπομπή της εβδομάδας, είμαι στο αεροδρόμιο περιμένοντας να ξεκινήσει το boarding για την πτήση που θα με οδηγήσει σε 4 ώρες στο Λονδίνο. Αν και καταλαβαίνω γιατί ο Marc Augé ορίζει το αεροδρόμιο ως “μη-τόπο”, έναν χώρο δηλαδή που δεν παράγει ταυτότητα, κοινωνικές σχέσεις και αφήγηση, δεν το νιώθω ακριβώς έτσι. Ίσως επειδή -όπως και σήμερα- έχω ταξιδέψει πολλές φορές μόνος. Σπουδές, εργασία, συνεχείς επιστροφές στην Ελλάδα κι ύστερα επιστροφές στο Λονδίνο κι αμέσως ... Read more

Πρωινά, Τρίτο, 8.00, είναι πολύ νωρίς το πρωί κι αντί να είμαι ήδη στο Ραδιομέγαρο και να μαζεύω τις σημειώσεις και τις ηχογραφήσεις για την πρώτη εκπομπή της εβδομάδας, είμαι στο αεροδρόμιο περιμένοντας να ξεκινήσει το boarding για την πτήση που θα με οδηγήσει σε 4 ώρες στο Λονδίνο. Αν και καταλαβαίν...

Πρωινά, Τρίτο, 8.00, είναι πολύ νωρίς το πρωί κι αντί να είμαι ήδη στο Ραδιομέγαρο και να μαζεύω τις σημειώσεις και τις ηχογραφήσεις για την πρώτη εκπομπή της εβδομάδας, είμαι στο αεροδρόμιο περιμένοντας να ξεκινήσει το boarding για την πτήση που θα με οδηγήσει σε 4 ώρες στο Λονδίνο. Αν και καταλαβαίν...

Πρωινά, Τρίτο, 8.00, είναι πολύ νωρίς το πρωί κι αντί να είμαι ήδη στο Ραδιομέγαρο και να μαζεύω τις σημειώσεις και τις ηχογραφήσεις για την πρώτη εκπομπή της εβδομάδας, είμαι στο αεροδρόμιο περιμένοντας να ξεκινήσει το boarding για την πτήση που θα με οδηγήσει σε 4 ώρες στο Λονδίνο. Αν και καταλαβαίν...

Πρωινά, Τρίτο, 8.00, είναι πολύ νωρίς το πρωί κι αντί να είμαι ήδη στο Ραδιομέγαρο και να μαζεύω τις σημειώσεις και τις ηχογραφήσεις για την πρώτη εκπομπή της εβδομάδας, είμαι στο αεροδρόμιο περιμένοντας να ξεκινήσει το boarding για την πτήση που θα με οδηγήσει σε 4 ώρες στο Λονδίνο. Αν και καταλαβαίν...

Πρωινά, Τρίτο, 8.00 και σ’ ένα ζευγάρι παλιομοδίτικων ακουστικών, ακούω καθημερινά Σοπέν. Αφορμή, στάθηκε το βιβλίο του Ερίκ-Εμανουέλ Σμίτ “Η Κυρία Πιλίνσκα και Το Μυστικό του Σοπέν” (Opera, μετ. Αχιλλέας Κυριακίδης). Γράφει ο Σμιτ: “Μου επέτρεψε (ο Σοπέν) να ζω σ’ έναν άλλο κόσμο, έναν κόσμο γεμάτο φλογερές δηλώσεις, εκρήξεις, ενθουσιασμό, ευτυχία, έναν κόσμο χωρίς υπολογισμούς, χωρίς σωφροσύνες, χωρίς πραγματισμούς… Αυτό σου προτείνει ο Σοπέν: ένα μέρος ν’ αγαπάς”. Ένα μέρος με πλατιά θάλασσα, σκέφτομαι. Και τον ήλιο να δύει μέσα της, όπως στη φωτογραφία. Ακούω τους παλιούς δασκάλους: Cortot, Rubinstein, Horowitz, Argerich, Pollini. Κι ύστερα τους πιο νέους, Tharaud, ... Read more

Πρωινά, Τρίτο, 8.00 και σ’ ένα ζευγάρι παλιομοδίτικων ακουστικών, ακούω καθημερινά Σοπέν. Αφορμή, στάθηκε το βιβλίο του Ερίκ-Εμανουέλ Σμίτ “Η Κυρία Πιλίνσκα και Το Μυστικό του Σοπέν” (Opera, μετ. Αχιλλέας Κυριακίδης). Γράφει ο Σμιτ: “Μου επέτρεψε (ο Σοπέν) να ζω σ’ έναν άλλο κόσμο, έναν κόσμο γεμάτο φλογερές ...

Πρωινά, Τρίτο, 8.00 και σ’ ένα ζευγάρι παλιομοδίτικων ακουστικών, ακούω καθημερινά Σοπέν. Αφορμή, στάθηκε το βιβλίο του Ερίκ-Εμανουέλ Σμίτ “Η Κυρία Πιλίνσκα και Το Μυστικό του Σοπέν” (Opera, μετ. Αχιλλέας Κυριακίδης). Γράφει ο Σμιτ: “Μου επέτρεψε (ο Σοπέν) να ζω σ’ έναν άλλο κόσμο, έναν κόσμο γεμάτο φλογερές ...

Πρωινά, Τρίτο, 8.00 και σ’ ένα ζευγάρι παλιομοδίτικων ακουστικών, ακούω καθημερινά Σοπέν. Αφορμή, στάθηκε το βιβλίο του Ερίκ-Εμανουέλ Σμίτ “Η Κυρία Πιλίνσκα και Το Μυστικό του Σοπέν” (Opera, μετ. Αχιλλέας Κυριακίδης). Γράφει ο Σμιτ: “Μου επέτρεψε (ο Σοπέν) να ζω σ’ έναν άλλο κόσμο, έναν κόσμο γεμάτο φλογερές ...

Πρωινά, Τρίτο, 8.00 και σ’ ένα ζευγάρι παλιομοδίτικων ακουστικών, ακούω καθημερινά Σοπέν. Αφορμή, στάθηκε το βιβλίο του Ερίκ-Εμανουέλ Σμίτ “Η Κυρία Πιλίνσκα και Το Μυστικό του Σοπέν” (Opera, μετ. Αχιλλέας Κυριακίδης). Γράφει ο Σμιτ: “Μου επέτρεψε (ο Σοπέν) να ζω σ’ έναν άλλο κόσμο, έναν κόσμο γεμάτο φλογερές ...

Πρωινά, Τρίτο, 8.00 και σκέφτομαι την ποίηση. Να, αυτό εδώ το κείμενο: “Θέλω πίσω τις κουνιστές μου πολυθρόνες, τα μοναχικά μου ηλιοβασιλέματα και τους ήχους της παράκτιας ζούγκλας, τρίστιχα των τζιτζικιών και πεντάμετρα από τα τριχωτά πόδια των κατσαρίδων… Επανέλαβα ήχους ξανά και ξανά, χάραξα λέξεις μέχρ...

Πρωινά, Τρίτο, 8.00 και σκέφτομαι την ποίηση. Να, αυτό εδώ το κείμενο: “Θέλω πίσω τις κουνιστές μου πολυθρόνες, τα μοναχικά μου ηλιοβασιλέματα και τους ήχους της παράκτιας ζούγκλας, τρίστιχα των τζιτζικιών και πεντάμετρα από τα τριχωτά πόδια των κατσαρίδων… Επανέλαβα ήχους ξανά και ξανά, χάραξα λέξεις μέχρ...

Πρωινά, Τρίτο, 8.00 και σκέφτομαι την ποίηση. Να, αυτό εδώ το κείμενο: “Θέλω πίσω τις κουνιστές μου πολυθρόνες, τα μοναχικά μου ηλιοβασιλέματα και τους ήχους της παράκτιας ζούγκλας, τρίστιχα των τζιτζικιών και πεντάμετρα από τα τριχωτά πόδια των κατσαρίδων… Επανέλαβα ήχους ξανά και ξανά, χάραξα λέξεις μέχρ...