Όλα τα Πρωινά του Τρίτου / Αισθηματική Αγωγή

Πρωινά, Τρίτο, 8.00 και πριν από μερικές ημέρες συμπληρώθηκαν 30 χρόνια από τον θάνατο του Οδυσσέα Ελύτη. Έτσι, γυρίζει στο μυαλό μου -ως τραγούδι- το “Σου το ‘πα με τα σύννεφα για σένα και για μένα” κι ένα από τα πιο σπουδαία ερωτικά ποιήματα, που έχουν γραφτεί στη γλώσσα μας, το “Μονόγραμμα”. Έτσι, λοιπόν, “μ...

Πρωινά, Τρίτο, 8.00 και πριν από μερικές ημέρες συμπληρώθηκαν 30 χρόνια από τον θάνατο του Οδυσσέα Ελύτη. Έτσι, γυρίζει στο μυαλό μου -ως τραγούδι- το “Σου το ‘πα με τα σύννεφα για σένα και για μένα” κι ένα από τα πιο σπουδαία ερωτικά ποιήματα, που έχουν γραφτεί στη γλώσσα μας, το “Μονόγραμμα”. Έτσι, λοιπόν, “μ...

Πρωινά, Τρίτο, 8.00 και πριν από μερικές ημέρες συμπληρώθηκαν 30 χρόνια από τον θάνατο του Οδυσσέα Ελύτη. Έτσι, γυρίζει στο μυαλό μου -ως τραγούδι- το “Σου το ‘πα με τα σύννεφα για σένα και για μένα” κι ένα από τα πιο σπουδαία ερωτικά ποιήματα, που έχουν γραφτεί στη γλώσσα μας, το “Μονόγραμμα”. Έτσι, λοιπόν, “μ...

Πρωινά, Τρίτο, 8.00, η Άνοιξη έχει ήδη φτάσει, ο Μάρτης τελειώνει, η ώρα θα γυρίσει σε λίγο σε θερινή και μας χωρίζουν δύο μόλις μέρες από την εθνική εορτή της 25ης Μαρτίου. Παρακολουθώ τη Μαρίνα να προβάρει καθημερινά το ποίημα και τον ρόλο της στο επετειακό θεατρικό και επιστρέφω νοερά στα σχολικά μου χρόνια. Δεν διαπνέομαι από εθνικιστικό πνεύμα αλλά θυμάμαι πολύ έντονα τις προετοιμασίες, τα χαμένα μαθήματα, τις πρόβες και συνειδητοποιώ ότι οι σχολικές γιορτές, αυτό το σπάσιμο της ρουτίνας, ήταν ο μοναδικός τρόπος που ένα παιδί μπορούσε να αντιληφθεί το πέρασμα του χρόνου, τον ετήσιο κύκλο. Ήταν ενδεχομένως ... Read more

Πρωινά, Τρίτο, 8.00, η Άνοιξη έχει ήδη φτάσει, ο Μάρτης τελειώνει, η ώρα θα γυρίσει σε λίγο σε θερινή και μας χωρίζουν δύο μόλις μέρες από την εθνική εορτή της 25ης Μαρτίου. Παρακολουθώ τη Μαρίνα να προβάρει καθημερινά το ποίημα και τον ρόλο της στο επετειακό θεατρικό και επιστρέφω νοερά στα σχολικά μου χρόνια. Δεν διαπνέομαι από εθνικιστικό πνεύμα αλλά θυμάμαι πολύ έντονα τις προετοιμασίες, τα χαμένα μαθήματα, τις πρόβες και συνειδητοποιώ ότι οι σχολικές γιορτές, αυτό το σπάσιμο της ρουτίνας, ήταν ο μοναδικός τρόπος που ένα παιδί μπορούσε να αντιληφθεί το πέρασμα του χρόνου, τον ετήσιο κύκλο. Ήταν ενδεχομένως ... Read more

Πρωινά, Τρίτο, 8.00, η Άνοιξη έχει ήδη φτάσει, ο Μάρτης τελειώνει, η ώρα θα γυρίσει σε λίγο σε θερινή και μας χωρίζουν δύο μόλις μέρες από την εθνική εορτή της 25ης Μαρτίου. Παρακολουθώ τη Μαρίνα να προβάρει καθημερινά το ποίημα και τον ρόλο της στο επετειακό θεατρικό και επιστρέφω νοερά στα σχολικά μου χρόνια. Δεν διαπνέομαι από εθνικιστικό πνεύμα αλλά θυμάμαι πολύ έντονα τις προετοιμασίες, τα χαμένα μαθήματα, τις πρόβες και συνειδητοποιώ ότι οι σχολικές γιορτές, αυτό το σπάσιμο της ρουτίνας, ήταν ο μοναδικός τρόπος που ένα παιδί μπορούσε να αντιληφθεί το πέρασμα του χρόνου, τον ετήσιο κύκλο. Ήταν ενδεχομένως ... Read more

Πρωινά, Τρίτο, 8.00, η Άνοιξη έχει ήδη φτάσει, ο Μάρτης τελειώνει, η ώρα θα γυρίσει σε λίγο σε θερινή και μας χωρίζουν δύο μόλις μέρες από την εθνική εορτή της 25ης Μαρτίου. Παρακολουθώ τη Μαρίνα να προβάρει καθημερινά το ποίημα και τον ρόλο της στο επετειακό θεατρικό και επιστρέφω νοερά στα σχολικά μο...

Πρωινά, Τρίτο, 8.00, η Άνοιξη έχει ήδη φτάσει, ο Μάρτης τελειώνει, η ώρα θα γυρίσει σε λίγο σε θερινή και μας χωρίζουν δύο μόλις μέρες από την εθνική εορτή της 25ης Μαρτίου. Παρακολουθώ τη Μαρίνα να προβάρει καθημερινά το ποίημα και τον ρόλο της στο επετειακό θεατρικό και επιστρέφω νοερά στα σχολικά μο...

Κάθε πρωί στις 8.00, ζωντανά, οι εκλεκτικές μας αναζητήσεις, ένα είδος -Αισθηματικής Αγωγής- ξεκινούν από την αναγεννησιακή μουσική, περνούν μέσα από το μπαρόκ, την κλασική, τη ρομαντική και τη μοντέρνα εποχή και συναντούν τη jazz, singers-songwriters απ’ όλον τον κόσμο, μινιμαλιστές και μετα-μινιμαλιστές συν...

Κάθε πρωί στις 8.00, ζωντανά, οι εκλεκτικές μας αναζητήσεις, ένα είδος -Αισθηματικής Αγωγής- ξεκινούν από την αναγεννησιακή μουσική, περνούν μέσα από το μπαρόκ, την κλασική, τη ρομαντική και τη μοντέρνα εποχή και συναντούν τη jazz, singers-songwriters απ’ όλον τον κόσμο, μινιμαλιστές και μετα-μινιμαλιστές συν...

Κάθε πρωί στις 8.00, ζωντανά, οι εκλεκτικές μας αναζητήσεις, ένα είδος -Αισθηματικής Αγωγής- ξεκινούν από την αναγεννησιακή μουσική, περνούν μέσα από το μπαρόκ, την κλασική, τη ρομαντική και τη μοντέρνα εποχή και συναντούν τη jazz, singers-songwriters απ’ όλον τον κόσμο, μινιμαλιστές και μετα-μινιμαλιστές συν...

Κάθε πρωί στις 8.00, ζωντανά, οι εκλεκτικές μας αναζητήσεις, ένα είδος -Αισθηματικής Αγωγής- ξεκινούν από την αναγεννησιακή μουσική, περνούν μέσα από το μπαρόκ, την κλασική, τη ρομαντική και τη μοντέρνα εποχή και συναντούν τη jazz, singers-songwriters απ’ όλον τον κόσμο, μινιμαλιστές και μετα-μινιμαλιστές συν...

Κάθε πρωί στις 8.00, ζωντανά, οι εκλεκτικές μας αναζητήσεις, ένα είδος -Αισθηματικής Αγωγής- ξεκινούν από την αναγεννησιακή μουσική, περνούν μέσα από το μπαρόκ, την κλασική, τη ρομαντική και τη μοντέρνα εποχή και συναντούν τη jazz, singers-songwriters απ’ όλον τον κόσμο, μινιμαλιστές και μετα-μινιμαλιστές συν...

Πρωινά, Τρίτο, 8.00 κι έτσι όπως φεύγει μέρα με τη μέρα ο χειμώνας, αρχίζω πάλι να νοσταλγώ τη θάλασσα. “Άλλοτε η θάλασσα μας είχε σηκώσει στα φτερά της”, έγραφε ο Γιώργος Σαραντάρης και μερικές φορές αυτό το “άλλοτε” μοιάζει να είναι πολύ μακριά πίσω στον χρόνο. Με τον πόλεμο να σκοτώνει σήμερα ακόμη κα...

Πρωινά, Τρίτο, 8.00 κι έτσι όπως φεύγει μέρα με τη μέρα ο χειμώνας, αρχίζω πάλι να νοσταλγώ τη θάλασσα. “Άλλοτε η θάλασσα μας είχε σηκώσει στα φτερά της”, έγραφε ο Γιώργος Σαραντάρης και μερικές φορές αυτό το “άλλοτε” μοιάζει να είναι πολύ μακριά πίσω στον χρόνο. Με τον πόλεμο να σκοτώνει σήμερα ακόμη κα...

Πρωινά, Τρίτο, 8.00 κι έτσι όπως φεύγει μέρα με τη μέρα ο χειμώνας, αρχίζω πάλι να νοσταλγώ τη θάλασσα. “Άλλοτε η θάλασσα μας είχε σηκώσει στα φτερά της”, έγραφε ο Γιώργος Σαραντάρης και μερικές φορές αυτό το “άλλοτε” μοιάζει να είναι πολύ μακριά πίσω στον χρόνο. Με τον πόλεμο να σκοτώνει σήμερα ακόμη κα...

Πρωινά, Τρίτο, 8.00 κι έτσι όπως φεύγει μέρα με τη μέρα ο χειμώνας, αρχίζω πάλι να νοσταλγώ τη θάλασσα. “Άλλοτε η θάλασσα μας είχε σηκώσει στα φτερά της”, έγραφε ο Γιώργος Σαραντάρης και μερικές φορές αυτό το “άλλοτε” μοιάζει να είναι πολύ μακριά πίσω στον χρόνο. Με τον πόλεμο να σκοτώνει σήμερα ακόμη κα...

Πρωινά, Τρίτο, 8.00 κι έτσι όπως φεύγει μέρα με τη μέρα ο χειμώνας, αρχίζω πάλι να νοσταλγώ τη θάλασσα. “Άλλοτε η θάλασσα μας είχε σηκώσει στα φτερά της”, έγραφε ο Γιώργος Σαραντάρης και μερικές φορές αυτό το “άλλοτε” μοιάζει να είναι πολύ μακριά πίσω στον χρόνο. Με τον πόλεμο να σκοτώνει σήμερα ακόμη κα...