«Κατά βάθος, νομίζω ότι είμαι ένας ποιητής που πήρε λάθος δρόμο»
13:00
Κάποιος Περνάει Τραγουδώντας
Μάρα Τσικάρα
Εικόνες πόλης με φίλτρο!
Μια εκπομπή του 9,58 με την Μάρα Τσικάρα.
Πώς γιορτάζεται μια γλώσσα; Αυτή με την όποια μιλάμε, γραφούμε, αγαπάμε, βρίζουμε, διώχνουμε τους αλλόγλωσσους, σκεφτόμαστε κι ονειρευόμαστε;
Κάποιος περνάει τραγουδώντας μέσα από τρεις Κυριακάτικες ιστορίες του Αντώνη Σουρούνη, από την ομώνυμη συλλογή (εκδόσεις Καστανιώτη, 2002).
Ο Γιώργος Μπασαγιάννης μας ξεναγεί στη δική του Θεσσαλονίκη αλλά και στη συλλογή του με βιβλία, στα οποία η πόλη είναι διαρκώς παρούσα άλλοτε ως πρωταγωνίστρια, άλλοτε ως σκηνικό.
Τα υλικά της σημερινής εκπομπής: Το βιβλίο του Pino Cacucci «Φρίντα Κάλο- Viva la vida!» (μετάφραση: Τιτίκα Δημητρούλια, εκδόσεις ΑΓΡΑ). Τα έργα της. Η μουσική του Elliot Goldenthal από το soundtrack της ταινίας Frida (2002).
Μια διαδρομή ανάμεσα σε κραυγές, ψιθύρους, ποιήματα, πίνακες και μουσική. Με αφορμή την ταινία Sirāt του Óliver Laxe.
Η σημερινή μας διαδρομή: μια συνομιλία με τον δάσκαλο και κεραμίστα Κωνσταντίνο Τσιφτσόπουλο.
«Μια υπενθύμιση ότι η αλλαγή αρχίζει από τη φαντασία, τη φωνή και τη σύμπραξη».
«Εσύ πώς την παλεύεις;»,
ρωτάει τους περαστικούς, τα τραγούδια και τα ποιήματα.
Πώς λαδώνεται ο μηχανισμός που σε ξεβράζει στην κάθε μέρα.
Κι η πόλη γίνεται εχθρός, φωλιά, φόντο, πεδίο μάχης κι έμπνευσης.
Γίνεται η σημερινή του μεθυσμένη διαδρομή.
Ένα ημερολόγιο που λειτουργεί σαν μια μικρή χρονική πύλη καθώς δανείζεται μια αρχαία αττική γιορτή και την επαναπροσδιορίζει μέσα στη σύγχρονη ζωή. Ο κάθε μήνας συνοδεύεται κι από ένα τραγούδι.
Ο Λάζαρος Θεοδωρακόπουλος μας μεταφέρει στη Νέα Υόρκη, όπου ζει και εργάζεται ως ηθοποιός.
Ο σημερινός διαβάτης έχει ξεχαστεί στους δρόμους από την κρύα παγωμένη νύχτα ακόμη. Όπως εκείνη του Γενάρη του 1904.
Με αφορμή την ταινία «Το αριστερό μου χέρι» (Left-Handed Girl) της Σι-Τσινγκ Τσου, κάποιος περνάει τραγουδώντας κι αναρωτιέται για αυτό το δίπολο- αριστερό, δεξί.
Η σημερινή ραδιοφωνική ιστορία έχει ηρωίδα μια ποδηλάτισσα.
Πώς μπήκε λοιπόν; Έσπασε το ρόδι; Πετάχτηκε το αίμα του ροδιού; Έφτασαν τα σκάγια μέχρι εκεί που φανταζόσουν;
Μια διαδρομή γεμάτη με αγαπημένες φωνές και μουσικές επιλογές κάποιων που πέρασαν ανάμεσα μας, τραγουδώντας.
Μια μεθεόρτια σκιά περνάει τραγουδωντας ανάμεσα σε σκουπίδια κι όνειρα που έφερε ο αέρας. Εικόνες των ημερών, ήχοι, σκέψεις κι η μουσική... μια διέξοδος στο ανέκφραστο.
ΣΕΛΙΔΑ 1 ΑΠΟ 9